شناسه خبر :   307      پنج شنبه 7 ارديبهشت 1396 - 15:53
چرا به روحانی رای می‌دهم؟

چرا به روحانی رای می‌دهم؟

بخش نخست؛ جلوگیری از فروپاشی ریال 🔸

يادداشتي از «سجاد تبریزی»

 

 

شهریور 95 برای سفر کاری به همراه خبرنگاران دیگر به ونزوئلا رفتیم. قبل از اینکه به آسمان این کشور وارد شویم، مسئول مربوطه به همه ما اکیدا توصیه کرد از هتل خارج نشویم و دلیل آن زورگیری‌های بیشماری بود که در این کشور رخ داده بود. این زورگیری‌ها به‌ویژه علیه توریست‌های خارجی صورت می‌گرفت. توصیه دوم خرید نکردن در ونزوئلا بود و باز هم اکیدا گفته شد اگر تصمیم بر چنج دلار داشتید، این کار حتما در هتل صورت بگیرد. پس از آنکه در فرودگاه کاراکاس پیاده شدیم، باز هم همین توصیه با شدت بیشتری شد و این بار در توضیح فرآیند زورگیری اعلام شد، اگر بر فرض محال هم خواستید از هتل خارج شوید، مقداری دلار همراهتان باشد و به محض اینکه مورد زورگیری قرار گرفتید، بدون هیچ مقاومتی دلارها را به زورگیر بدهید. زورگیرهای ونزوئلا، اگر با مقاومت قربانیان خود مواجه می‌شدند یا اگر پولی همراه قربانی نباشد، بی درنگ او را می‌کشند! وقتی وارد کاراکاس شدیم، در جای جای شهر سنگرهای نیروهای ارتش به چشم می خورد. شهر شیک و تمیز و امروزی که یادگارهایی از دوره‌های توسعه داشت، با مردمانی نسبتا خوش پوش و ناگهان سنگرهایی با گونی های خاکی و سربازانی با لباس‌های نظامی آماده رزم. ونزوئلا کشوری بسیار ثروتمند است. شاید در آمریکای لاتین ثروتمندترین باشد. هم نفت دارد و از تولیدکنندگان عمده نفت است، هم منابع طبیعی؛ سرتاسر کشور جنگل است. از سویی، سواحل و جزایر زیبایی دارد که باب طبع گردشگران است. هر کدام از این مزیت‌ها می تواند به‌تنهایی برای توسعه یک کشور کافی باشد. برای همین قبول این شرایط برای هر تازه واردی باور کردنی نبود. قصه از این قرار بود که طی سال‌های ریاست جمهوری، هوگو چاوز هر بار که صدای مخالفان بلند می‌شد، برای کسب رای و برتری بر آنها، وعده‌هایی به مردم داده و بعد آن را اجرا کرده بود. از جمله مهمترین آنها، رایگان شدن گاز و بی قیمت شدن بنزین بود. حالا قیمت گاز آنقدر پایین است که برای دولت نمی‌صرفد مامور شمارش کنتور به در خانه ها بفرستد. قیمت بنزین هم در واقع پولی است که سهم پمپ بنزین‌دار و کامیون حمل بنزین می شود. به‌جز این چاوز برای حفظ قدرت سعی در تغییر ترکيب طبقات اجتماعی زد و محرومان را با اسکناس‌های بی پشتوانه علیه طبقه متوسط شورانده بود. باج دهی به رای‌دهندگان و عوام فریبی برای کسب رای، نیاز به چاپ پول داشت و فرمانده چاوز بدون هیچ محدودیتی این کار را به‌سرعت انجام می داد. عمرش به دنیا نبود و تا آخرین روزها، کم و بیش تورم مهارشدنی بود. اما بعد از او، «مادورو» همان راه را ادامه داد با این تفاوت که چون جایگاه چاوز را نداشت، با چاپ اسکنانس بیشتر به عوامفریبی پرداخت. به‌طوری که ظرف کمتر از 4 سال قیمت دلار از 5 بولیوار به 97 بولیوار رسید. اما این قیمت نیز واقعی نبود و در واقع 97 بولیوار، قیمتی بود که دولت برای خرید دلار پرداخت می‌کرد. اما آن سوی در ورودی هتل، اگر یک خارجی اسکناس یک دلاری در دستش بود و شانس می‌آورد و گرفتار زورگیران نمی‌شد، بابت آن یک دلار هرچقدر که می خواست به او بولیوار می دادند: «هر چقدر که می‌خواست». حالا در ونزوئلا یک گونی بولیوار با یک خاور بولیوار از نظر ارزش فرقی ندارد و هر کسی حاضر است بابت یک دلار یا یک یورو چندین کیلو پول ملی ونزوئلا بپردازد. اما حضور سربازان در خیابان های کاراکاس برای مقابله با زورگیران نیست، گرچه زورگیران ملاحظه یال و کوپال سربازان را می‌کنند، اما حضور این فوج نظامیان برای محافظت از خودروهای حمل آذوقه عمومی است. این خودروها به دلیل خالی بودن فروشگاه‌ها از ارزاق، هر آینه ممکن است توسط مردم غارت شوند.

واقعیت این است که چاوز و احمدینژاد همزمان و شانه به شانه هم برنامه‌های مشابهی پیاده کردند، تنها تفاوت زمانی رخ داد که در ونزوئلا بعد از چاوز، همزادش درست در زمانی قدرت را به‌دست گرفت که کنترل پول ملی از اراده دولتی خارج شده بود، موضوعی که ایران هم چند ماهی بیشتر با آن فاصله نداشت. (نمودار) حالا که و کسی احمدی نژاد  را بازی نمی دهد، اما وعده باقر قالیباف در دو برابر و نیم شدن درآمد هر فرد در ایران، دقیقا عبارت به عبارت، شعار «مادورو» در مقابل مخالفان سیاسی داخلی بود، شعاری که با آن توانست به پیروزی برسد و حالا درآمد هر ونزوئلایی نه دو برابر و نیم، بلکه آنقدر بیشتر شده که با گونی اسکناس حقوق می گیرد.

  نسخه چاپی

اخبار مرتبط




نظرات بیندگان


ارسال نظر





نظر شما

نظر شما بازدید کننده گرامی نسبت به نسخه آزمایشی سایت خبری تحلیلی الف پرس ؟


بسیار عالی
عالی
متوسط
ضعیف